8. Ariµµhasikkh±padavaººan±

Ta½ta½sampattiy± (s±rattha. µ². p±cittiya 3.417) vibandhanavasena sattasant±nassa antare vemajjhe eti ±gacchat²ti antar±yo, diµµhadhammik±di-anattho, anatikkamanatthena tasmi½ antar±ye niyutt±, antar±ya½ v± phala½ arahanti, antar±yassa v± karaºas²l±ti antar±yik±. Ten±ha “saggamokkh±na½ antar±ya½ karont²ti antar±yik±”ti (ma. ni. aµµha. 1.234). Te kammakilesavip±ka-upav±dapaññattiv²tikkamavasena pañcavidh±ti ettha ca pañc±nantariyakamma½ kammantar±yika½ n±ma, tath± bhikkhunid³sakakamma½. Ta½ pana mokkhasseva antar±ya½ karoti, na saggassa. Niyatamicch±diµµhidhamm± kilesantar±yik± n±ma. Paº¹akatiracch±nagata-ubhatobyañjanak±na½ paµisandhidhamm± vip±kantar±yik± n±ma. Ariy³pav±d± upav±dantar±yik± n±ma. Te pana y±va ariye na kham±penti, t±vadeva, na tato para½. Sañcicca ±pann± ±pattiyo paññattiv²tikkamantar±yik± n±ma. T±pi y±va bhikkhubh±va½ v± paµij±n±ti, na vuµµh±ti v± na deseti v±, t±vadeva, na tato para½.
Tatr±ya½ (ma. ni. aµµha. 1.234; p±ci. aµµha. 417) ariµµho bhikkhu bahussuto dhammakathiko sesantar±yike j±n±ti, vinaye pana akovidatt± paººattiv²tikkamantar±yike na j±n±ti, tasm± rahogato eva½ cintesi “ime ±g±rik± pañca k±maguºe paribhuñjant± sot±pann±pi sakad±g±minopi an±g±minopi honti, bhikkh³pi man±pik±ni cakkhuviññeyy±ni r³p±ni passanti…pe… k±yaviññeyye phoµµhabbe phusanti, muduk±ni attharaºap±vuraº±d²ni paribhuñjanti, eta½ sabba½ vaµµati. Kasm±? Itthir³p±…pe… itthiphoµµhabb± eva na vaµµanti, etepi vaµµant²”ti eva½ rasena rasa½ sa½sanditv± sacchandar±gaparibhogañca nicchandar±gaparibhogañca eka½ katv± th³lav±kehi saddhi½ atisukhumasutta½ ghaµento viya, s±sapena saddhi½ sineru½ upasa½haranto viya ca p±paka½ diµµhigata½ upp±detv± “ki½ bhagavat± mah±samudda½ bandhantena viya mahat± uss±hena paµhamap±r±jika½ paññatta½, natthi ettha doso”ti sabbaññutaññ±ºena saddhi½ paµivirujjhanto bhabbapuggal±na½ ±sa½ chindanto jinassa ±º±cakke pah±ramad±si. Ten±ha “tes³”ti-±di.
Tattha tes³ti yath±vuttesu antar±yesu. Aµµhikaªkal³pam± k±m±ti ettha aµµhikaªkala½ (s±rattha. µ². p±cittiya 3.417) n±ma uraµµhi v± piµµhikaºµaka½ v± s²saµµhi v±. Tañhi nimma½satt± “kaªkalan”ti vuccati. Vigatama½s±ya hi aµµhisaªkhalik±ya ekaµµhimhi v± kaªkalasaddo niru¼ho ta½sadis± k±m± appass±daµµhen±ti attho. ¾disaddena “ma½sapes³pam± k±m±, tiºukk³pam± k±m±, aªg±rak±s³pam± k±m±, supinak³pam± k±m±, y±citak³pam± k±m±, rukkhaphal³pam± k±m±, asis³n³pam± k±m±, sattis³l³pam± k±m±, sappasir³pam± k±m±”ti (ma. ni. 1.234, 236; 2.43-48; p±ci. 417; c³¼ava. 65) etesa½ gahaºa½.
Tattha ma½sapes³pam± k±m± (p±ci. aµµha. 417) bahus±dh±raºaµµhena. Tiºukk³pam± k±m± anudahanaµµhena. Aªg±rak±s³pam± k±m± mah±bhit±panaµµhena. Supinak³pam± k±m± ittarapaccupaµµh±naµµhena. Y±citak³pam± k±m± t±vak±likaµµhena. Rukkhaphal³pam± k±m± sabbaªgapaccaªgapalibhañjanaµµhena. Asis³n³pam± adhikuµµanaµµhena. Sattis³l³pam± vinivijjhanaµµhena. Sappasir³pam± s±saªkasappaµibhayaµµhena.
Tathev±ti “m± ±yasm±”ti-±d²hi. Itaresanti so saªghamajjha½ ±ka¹¹hitv± yehi “m± ±yasm±”ti-±din± vutto, tattha tehi aññesa½ sut±na½ bhikkh³na½. Ñatticatutthena kammen±ti “suº±tu me, bhante, saªgho, itthann±massa bhikkhuno evar³pa½ p±paka½ diµµhigata½ uppannan”ti-±din± (p±ci. 420) padabh±janiya½ vuttena ñatticatutthena kammena.

Ariµµhasikkh±padavaººan± niµµhit±.