4. Aññaviññ±panasikkh±padavaººan±

Catutthe viññ±petv±ti j±n±petv±, “ida½ n±ma ±har±”ti y±citv± v±.Añña½ viññ±peyy±ti ya½ pubbe “kinte, ayye, aph±su, ki½ ±hariyat³”tivutt±ya viññ±pita½, ta½ paµikkhipitv± tañceva aññañca gahetuk±m± tato añña½ viññ±peyya,tass± viññattiy± dukkaµa½, paµil±bhena nissaggiya½ hoti.

S±vatthiya½ thullananda½ ±rabbha añña½ viññ±petv± añña½ viññ±panavatthusmi½ paññatta½,tikap±cittiya½, anaññe dvikadukkaµa½. Anaññe anaññasaññ±ya pana, tasmi½ appahontepuna taññeva, aññenapi atthe sati tena saddhi½ aññañca, yañca viññatta½, tato ceañña½ samagghatara½ hoti, ima½ ±nisa½sa½ dassetv± suddha½ aññameva caviññ±pentiy±, ummattik±d²nañca an±patti. Lesena gahetuk±mat±, aññassa viññ±pana½,paµil±bhoti im±nettha t²ºi aªg±ni. Samuµµh±n±d²ni sañcarittasadis±n²ti.

Aññaviññ±panasikkh±padavaººan± niµµhit±.