201. Tassudd±na½
Ti½sa p±veyyak± bhikkh³, s±ketukkaºµhit± vasu½;
vassa½vuµµhokapuººehi, agamu½ jinadassana½.
Ida½ vatthu kathinassa, kappissanti ca pañcak±;
an±mant± asam±c±r±, tatheva gaºabhojana½.
Y±vadatthañca upp±do, atthat±na½ bhavissati;
ñatti evatthatañceva, evañceva anatthata½.
Ullikhi dhovan± ceva, vic±raºañca chedana½;
bandhano vaµµi kaº¹usa, da¼h²kamm±nuv±tik±.
Paribhaº¹a½ ovaddheyya½, maddan± nimitta½ kath±;
kukku sannidhi nissaggi, na kappaññatra te tayo.
Aññatra pañc±tireke, sañchinnena samaº¹al²;
n±ññatra puggal± samm±, niss²maµµhonumodati.
Kathin±natthata½ hoti, eva½ buddhena desita½;
ahat±kappapiloti, pa½su p±paºik±ya ca.
Animitt±parikath±, akukku ca asannidhi;
anissaggi kappakate, tath± tic²varena ca.
Pañcake v±tireke v±, chinne samaº¹al²kate;
puggalassatth±r± samm±, s²maµµho anumodati.
Eva½ kathinattharaºa½, ubbh±rassaµµham±tik±;
pakkamananti niµµh±na½, sanniµµh±nañca n±sana½.
Savana½ ±s±vacchedi, s²m± sahubbh±raµµham²;
katac²varam±d±ya, “na paccessan”ti gacchati.
Tassa ta½ kathinuddh±r±,e hoti pakkamanantiko;
±d±ya c²vara½ y±ti, niss²me ida½ cintayi.
“K±ressa½ na paccessan”ti, niµµh±ne kathinuddh±ro;
±d±ya niss²ma½ neva, “na paccessan”ti m±naso.
Tassa ta½ kathinuddh±ro, sanniµµh±nantiko bhave;
±d±ya c²vara½ y±ti, niss²me ida½ cintayi.
“K±ressa½ na paccessan”ti, kayira½ tassa nassati;
tassa ta½ kathinuddh±ro, bhavati n±sanantiko.
¾d±ya y±ti “paccessa½”, bahi k±reti c²vara½;
katac²varo suº±ti, ubbhata½ kathina½ tahi½.
Tassa ta½ kathinuddh±ro, bhavati savanantiko;
±d±ya y±ti “paccessa½”, bahi k±reti c²vara½.
Katac²varo bahiddh±, n±meti kathinuddh±ra½;
tassa ta½ kathinuddh±ro, s²m±tikkantiko bhave.
¾d±ya y±ti “paccessa½”, bahi k±reti c²vara½;
katac²varo paccessa½, sambhoti kathinuddh±ra½.
Tassa ta½ kathinuddh±ro, saha bhikkh³hi j±yati;
±d±ya ca sam±d±ya, satta-sattavidh± gati.
Pakkamanantik± natthi, chakke vippakate [chaµµhe vippakat± (s².), chacc± vippakath± (ka.)] gati;
±d±ya niss²magata½, k±ressa½ iti j±yati.
Niµµh±na½ sanniµµh±nañca, n±sanañca ime tayo;
±d±ya “na paccessan”ti, bahis²me karomiti.
Niµµh±na½ sanniµµh±nampi, n±sanampi ida½ tayo;
anadhiµµhitena nevassa, heµµh± t²ºi nay±vidhi.
¾d±ya y±ti paccessa½, bahis²me karomiti;
“na paccessan”ti k±reti, niµµh±ne kathinuddh±ro.
Sanniµµh±na½ n±sanañca, savanas²m±tikkam±;
saha bhikkh³hi j±yetha, eva½ pannarasa½ gati.
Sam±d±ya vippakat±, sam±d±ya pun± tath±;
ime te caturo v±r±, sabbe pannarasavidhi.
An±s±ya ca ±s±ya, karaº²yo ca te tayo;
nayato ta½ vij±neyya, tayo dv±dasa dv±dasa.
Apavil±n± navettha [apavil±yam±neva (sy±.), apavin± nava cettha (s².)], ph±su pañcavidh± tahi½;
palibodh±palibodh±, udd±na½ nayato katanti.
Imamhi khandhake vatth³ do¼asakapeyy±lamukh±ni ekasata½ aµµh±rasa.
Kathinakkhandhako niµµhito.