Hatthima½s±dipaµikkhepakath±

281. Sunakhama½santi ettha araññakok± n±ma sunakhasadis± honti, tesa½ ma½sa½ vaµµati. Yo pana g±masunakhiy± v± kokena kokasunakhiy± v± g±masunakhena sa½yog± uppanno, tassa ma½sa½ na vaµµati, so hi ubhaya½ bhajat²ti. Ahima½santi kassaci ap±dakassa d²ghaj±tikassa ma½sa½ na vaµµati. S²hama½s±d²ni p±kaµ±neva.

Ettha ca manussama½sa½ saj±tit±ya paµikkhitta½, hatthi-assama½sa½ r±jaªgat±ya, sunakhama½sañca ahima½sañca paµik³lat±ya, s²hama½s±d²ni pañca attano anupaddavatth±y±ti. Imesa½ manuss±d²na½ dasanna½ ma½sampi aµµhipi lohitampi cammampi lomampi sabba½ na vaµµati, ya½kiñci ñatv± v± añatv± v± kh±dantassa ±pattiyeva. Yad± j±n±ti, tad± desetabb±. “Apucchitv± kh±diss±m²”ti gaºhato paµiggahaºe dukkaµa½, “pucchitv± kh±diss±m²”ti gaºhato an±patti. Uddissa kata½ pana j±nitv± kh±dantasseva ±patti, pacch± j±nanto ±pattiy± na k±retabboti.