5. C²varapaµiggahaºasikkh±padavaººan±

508. Tena samayen±ti c²varapaµiggahaºasikkh±pada½. Tattha piº¹ap±tapaµikkant±ti piº¹ap±tato paµikkant±. Yena andhavana½ tenupasaªkam²ti apaññatte sikkh±pade yena andhavana½ tenupasaªkami. Katakamm±ti katacorikakamm±, sandhicchedan±d²hi parabhaº¹a½ harit±ti vutta½ hoti. Corag±maºikoti corajeµµhako. So kira pubbe theri½ j±n±ti, tasm± cor±na½ purato gacchanto disv± “ito m± gacchatha, sabbe ito eth±”ti te gahetv± aññena maggena agam±si. Sam±dhimh± vuµµhahitv±ti ther² kira paricchinnavel±ya½yeva sam±dhimh± vuµµhahi. Sopi tasmi½yeva khaºe eva½ avaca, tasm± s± assosi, sutv± ca “natthi d±ni añño ettha samaºo v± br±hmaºo v± aññatra may±”ti ta½ ma½sa½ aggahesi. Tena vutta½– “atha kho uppalavaºº± bhikkhun²”ti-±di.
Ohiyyakoti avah²yako avaseso, vih±rav±ra½ patv± ekova vih±re µhitoti attho. Sace me tva½ antarav±saka½ dadeyy±s²ti kasm± ±ha? Saºha½ ghanamaµµha½ antarav±saka½ disv± lobhena, apica appako tass± antarav±sake lobho, theriy± pana sikh±ppatt± koµµh±sasampatti tenass± sar²rap±rip³ri½ passiss±m²ti visamalobha½ upp±detv± evam±ha. Antimanti pañcanna½ c²var±na½ sabbapariyanta½ hutv± antima½, antimanti pacchima½. Añña½ lesen±pi vikappetv± v± paccuddharitv± v± µhapita½ c²vara½ natth²ti eva½ yath±-anuññ±t±na½ pañcanna½ c²var±na½ dh±raºavaseneva ±ha, na lobhena, na hi kh²º±sav±na½ lobho atthi. Nipp²¼iyam±n±ti upama½ dassetv± g±¼ha½ p²¼ayam±n±.
Antarav±saka½ datv± upassaya½ agam±s²ti saªkaccika½ niv±setv± yath± tassa manoratho na p³rati, eva½ hatthataleyeva dassetv± agam±si.
510. Kasm± p±rivattakac²vara½ appaµigaºhante ujjh±yi½su? “Sace ettakopi amhesu ayy±na½ viss±so natthi, katha½ maya½ y±pess±m±”ti vihatthat±ya samabhitunnatt±.
Anuj±n±mi bhikkhave imesa½ pañcannanti imesa½ pañcanna½ sahadhammik±na½ samasaddh±na½ samas²l±na½ samadiµµh²na½ p±rivattaka½ gahetu½ anuj±n±m²ti attho.
512. Payoge dukkaµanti gahaºatth±ya hatthappas±raº±d²su dukkaµa½. Paµil±bhen±ti paµiggahaºena. Tattha ca hatthena v± hatthe detu, p±dam³le v± µhapetu, upari v± khipatu, so ce s±diyati gahitameva hoti. Sace pana sikkham±n±s±maºeras±maºer²-up±saka-up±sik±d²na½ hatthe pesita½ paµiggaºh±ti, an±patti. Dhammakatha½ kathentassa catassopi paris± c²var±ni ca n±n±vir±gavatth±ni ca ±netv± p±dam³le µhapenti, upac±re v± µhatv± upac±ra½ v± muñcitv± khipanti, ya½ tattha bhikkhun²na½ santaka½, ta½ aññatra p±rivattak± gaºhantassa ±pattiyeva. Atha pana rattibh±ge khitt±ni honti, “ida½ bhikkhuniy±, ida½ aññesan”ti ñ±tu½ na sakk±, p±rivattakakicca½ natth²ti mah±paccariya½ kurundiyañca vutta½, ta½ acittakabh±vena na sameti. Sace bhikkhun² vass±v±sika½ deti, p±rivattakameva k±tabba½. Sace pana saªk±rak³µ±d²su µhapeti, “pa½suk³la½ gaºhissant²”ti pa½suk³la½ adhiµµhahitv± gahetu½ vaµµati.
513. Aññ±tik±ya aññ±tikasaññ²ti tikap±cittiya½. Ekato upasampann±y±ti bhikkhun²na½ santike upasampann±ya hatthato gaºhantassa dukkaµa½, bhikkh³na½ santike upasampann±ya pana p±cittiyameva.
514. Parittena v± vipulanti appagghac²varena v± up±hanatthavikapattatthavika-a½sabaddhakak±yabandhan±din± v± mahaggha½ cet±petv± sacepi c²vara½ paµiggaºh±ti, an±patti. Mah±paccariya½ pana “antamaso har²tak²khaº¹en±p²”ti vutta½. Vipulena v± parittanti ida½ vuttavipall±sena veditabba½. Añña½ parikkh±ranti pattatthavik±di½ ya½ kiñci vikappanupagapacchimac²varappam±ºa½ pana paµapariss±vanampi na vaµµati. Ya½ neva adhiµµh±nupaga½ na vikappanupaga½ ta½ sabba½ vaµµati. Sacepi mañcappam±º± bhisicchavi hoti, vaµµatiyeva; ko pana v±do pattatthavik±d²su. Sesa½ utt±natthameva.
Samuµµh±n±d²su ida½ chasamuµµh±na½, kiriy±kiriya½, nosaññ±vimokkha½, acittaka½ paººattivajja½, k±yakamma½vac²kamma½, ticitta½, tivedananti.

C²varapaµiggahaºasikkh±padavaººan± niµµhit±.