10. Yakkhasa½yutta½
1. Indakasuttavaººan±
235. Yakkhasa½yuttassa paµhame indakass±ti indak³µaniv±sino yakkhassa. Yakkhato hi k³µena, k³µato ca yakkhena n±ma½ laddha½. R³pa½ na j²vanti vadant²ti yadi buddh± r³pa½ j²vanti na vadanti, yadi r³pa½ satto puggaloti eva½ na vadant²ti attho. Katha½ nvayanti katha½ nu aya½? Kutassa aµµh²yakapiº¹amet²ti assa sattassa aµµhiyakapiº¹añca kuto ±gacchati? Ettha ca aµµhiggahaºena t²ºi aµµhisat±ni, yakapiº¹aggahaºena nava ma½sapesisat±ni gahit±ni. Yadi r³pa½ na j²vo, athassa im±ni ca aµµh²ni im± ca ma½sapesiyo kuto ±gacchant²ti pucchati. Katha½ nvaya½ sajjati gabbharasminti kena nu k±raºena aya½ satto m±tukucchismi½ sajjati laggati, tiµµhat²ti? Puggalav±d² kiresa yakkho, “ekappah±reneva satto m±tukucchismi½ nibbattat²”ti gahetv± gabbhaseyyakasattassa m±t± macchama½s±d²ni kh±dati, sabb±ni ekarattiv±sena pacitv± pheºa½ viya vil²yanti. Yadi r³pa½ satto na bhaveyya, evameva vil²yeyy±ti laddhiy± evam±ha. Athassa bhagav±– “na m±tukucchismi½ ekappah±reneva nibbattati, anupubbena pana va¹¹hat²”ti dassento paµhama½ kalala½ hot²ti-±dim±ha. Tattha paµhamanti paµhamena paµisandhiviññ±ºena saddhi½ tissoti v± phussoti v± n±ma½ natthi, atha kho t²hi j±ti-uººa½s³hi katasuttagge saºµhitatelabinduppam±ºa½ kalala½ hoti, ya½ sandh±ya vutta½–
“Tilatelassa yath± bindu, sappimaº¹o an±vilo;
eva½ vaººappaµibh±ga½, kalala½ sampavuccat²”ti.
Kalal± hoti abbudanti tasm± kalal± satt±haccayena ma½sadhovana-udakavaººa½ abbuda½ n±ma hoti, kalalanti n±ma½ antaradh±yati. Vuttampi ceta½–
“Satt±ha½ kalala½ hoti, paripakka½ sam³hata½;
vivaµµam±na½ tabbh±va½, abbuda½ n±ma j±yat²”ti.
Abbud± j±yate pes²ti tasm±pi abbud± satt±haccayena vil²natipusadis± pesi n±ma sañj±yati. S± maricaph±ºitena d²petabb±. G±mad±rik± hi supakk±ni maric±ni gahetv± s±µakante bhaº¹ika½ katv± p²¼etv± maº¹a½ ±d±ya kap±le pakkhipitv± ±tape µhapenti, ta½ sukkham±na½ sabbabh±gehi muccati. Evar³p± pesi hoti, abbudanti n±ma½ antaradh±yati. Vuttampi ceta½–
“Satt±ha½ abbuda½ hoti, paripakka½ sam³hata½;
vivaµµam±na½ tabbh±va½, pesi n±ma paj±yat²”ti.
Pesi nibbattat² ghanoti tato pesito satt±haccayena kukkuµaº¹asaºµh±no ghano n±ma ma½sapiº¹o nibbattati, pes²ti n±ma½ antaradh±yati. Vuttampi ceta½–
“Satt±ha½ pesi bhavati, paripakka½ sam³hata½;
vivaµµam±na½ tabbh±va½, ghanoti n±ma j±yati.
“Yath± kukkuµiy± aº¹a½, samant± parimaº¹ala½;
eva½ ghanassa saºµh±na½, nibbatta½ kammapaccay±”ti.
Ghan± pas±kh± j±yant²ti pañcame satt±he dvinna½ hatthap±d±na½ s²sassa catth±ya pañca p²¼ak± j±yanti, ya½ sandh±yeta½ vutta½ “pañcame, bhikkhave, satt±he pañca p²¼ak± saºµhahanti kammato”ti. Ito para½ chaµµhasattam±d²ni satt±h±ni atikkamma desana½ saªkhipitv± dv±catt±l²se satt±he pariºatak±la½ gahetv± dassento kes±ti-±dim±ha. Tattha kes± lom± nakh±pi c±ti dv±catt±l²se satt±he et±ni j±yanti. Tena so tattha y±pet²ti tassa hi n±bhito uµµhito n±¼o m±tu udarapaµalena ek±baddho hoti, so uppaladaº¹ako viya chiddo, tena ±h±raraso sa½saritv± ±h±rasamuµµh±nar³pa½ samuµµh±peti. Eva½ so dasa m±se y±peti. M±tukucchigato naroti m±tuy± tirokucchigato, kucchiy± abbhantaragatoti attho. Iti bhagav± “eva½ kho, yakkha, aya½ satto anupubbena m±tukucchiya½ va¹¹hati, na ekappah±reneva nibbattat²”ti dasseti. Paµhama½.