Acelaka¼±ramaµµakavatthu

11. “Ekamid±ha½, bhaggava, samaya½ ves±liya½ vihar±mi mah±vane k³µ±g±ras±l±ya½. Tena kho pana samayena acelo ka¼±ramaµµako ves±liya½ paµivasati l±bhaggappatto ceva yasaggappatto ca vajjig±me. Tassa sattavatapad±ni [sattavattapad±ni (sy±. p².)] samatt±ni sam±dinn±ni honti– ‘y±vaj²va½ acelako assa½, na vattha½ paridaheyya½, y±vaj²va½ brahmac±r² assa½, na methuna½ dhamma½ paµiseveyya½, y±vaj²va½ sur±ma½seneva y±peyya½, na odanakumm±sa½ bhuñjeyya½. Puratthimena ves±li½ udena½ n±ma cetiya½, ta½ n±tikkameyya½, dakkhiºena ves±li½ gotamaka½ n±ma cetiya½, ta½ n±tikkameyya½, pacchimena ves±li½ sattamba½ n±ma cetiya½, ta½ n±tikkameyya½, uttarena ves±li½ bahuputta½ n±ma [bahuputtaka½ n±ma (sy±.)] cetiya½ ta½ n±tikkameyyan’ti. So imesa½ sattanna½ vatapad±na½ sam±d±nahetu l±bhaggappatto ceva yasaggappatto ca vajjig±me.
12. “Atha kho, bhaggava, sunakkhatto licchaviputto yena acelo ka¼±ramaµµako tenupasaªkami; upasaªkamitv± acela½ ka¼±ramaµµaka½ pañha½ apucchi. Tassa acelo ka¼±ramaµµako pañha½ puµµho na samp±y±si. Asamp±yanto kopañca dosañca appaccayañca p±tv±k±si. Atha kho, bhaggava, sunakkhattassa licchaviputtassa etadahosi– ‘s±dhur³pa½ vata bho arahanta½ samaºa½ ±s±dimhase [as±diyimhase (sy±.)]. M± vata no ahosi d²gharatta½ ahit±ya dukkh±y±’ti.
13. “Atha kho, bhaggava, sunakkhatto licchaviputto yen±ha½ tenupasaªkami; upasaªkamitv± ma½ abhiv±detv± ekamanta½ nis²di. Ekamanta½ nisinna½ kho aha½, bhaggava, sunakkhatta½ licchaviputta½ etadavoca½– ‘tvampi n±ma, moghapurisa, samaºo sakyaputtiyo paµij±nissas²’ti! ‘Ki½ pana ma½, bhante, bhagav± evam±ha– tvampi n±ma, moghapurisa, samaºo sakyaputtiyo paµij±nissas²’ti? ‘Nanu tva½, sunakkhatta, acela½ ka¼±ramaµµaka½ upasaªkamitv± pañha½ apucchi. Tassa te acelo ka¼±ramaµµako pañha½ puµµho na samp±y±si. Asamp±yanto kopañca dosañca appaccayañca p±tv±k±si. Tassa te etadahosi– “s±dhur³pa½ vata, bho, arahanta½ samaºa½ ±s±dimhase. M± vata no ahosi d²gharatta½ ahit±ya dukkh±y±’ti. ‘Eva½, bhante. Ki½ pana, bhante, bhagav± arahattassa macchar±yat²’ti? ‘Na kho aha½, moghapurisa, arahattassa macchar±y±mi, api ca tuyheveta½ p±paka½ diµµhigata½ uppanna½, ta½ pajaha. M± te ahosi d²gharatta½ ahit±ya dukkh±ya. Ya½ kho paneta½, sunakkhatta, maññasi acela½ ka¼±ramaµµaka½– s±dhur³po aya½ [araha½ (sy±.)] samaºoti, so nacirasseva parihito s±nuc±riko vicaranto odanakumm±sa½ bhuñjam±no sabb±neva ves±liy±ni cetiy±ni samatikkamitv± yas± nih²no [yas±nikiººo (ka.)] k±la½ karissat²’ti.
“‘Atha kho, bhaggava, acelo ka¼±ramaµµako nacirasseva parihito s±nuc±riko vicaranto odanakumm±sa½ bhuñjam±no sabb±neva ves±liy±ni cetiy±ni samatikkamitv± yas± nih²no k±lamak±si.
14. “Assosi kho, bhaggava, sunakkhatto licchaviputto– ‘acelo kira ka¼±ramaµµako parihito s±nuc±riko vicaranto odanakumm±sa½ bhuñjam±no sabb±neva ves±liy±ni cetiy±ni samatikkamitv± yas± nih²no k±laªkato’ti. Atha kho, bhaggava, sunakkhatto licchaviputto yen±ha½ tenupasaªkami; upasaªkamitv± ma½ abhiv±detv± ekamanta½ nis²di. Ekamanta½ nisinna½ kho aha½, bhaggava, sunakkhatta½ licchaviputta½ etadavoca½– ‘ta½ ki½ maññasi, sunakkhatta, yatheva te aha½ acela½ ka¼±ramaµµaka½ ±rabbha by±k±si½, tatheva ta½ vip±ka½, aññath± v±’ti? ‘Yatheva me, bhante, bhagav± acela½ ka¼±ramaµµaka½ ±rabbha by±k±si, tatheva ta½ vip±ka½, no aññath±’ti. ‘Ta½ ki½ maññasi, sunakkhatta, yadi eva½ sante kata½ v± hoti uttarimanussadhamm± iddhip±µih±riya½ akata½ v±’ti? ‘Addh± kho, bhante, eva½ sante kata½ hoti uttarimanussadhamm± iddhip±µih±riya½, no akatan’ti. ‘Evampi kho ma½ tva½, moghapurisa, uttarimanussadhamm± iddhip±µih±riya½ karonta½ eva½ vadesi– na hi pana me, bhante, bhagav± uttarimanussadhamm± iddhip±µih±riya½ karot²”ti. Passa, moghapurisa, y±vañca te ida½ aparaddhan’ti. “Eva’mpi kho, bhaggava, sunakkhatto licchaviputto may± vuccam±no apakkameva imasm± dhammavinay±, yath± ta½ ±p±yiko nerayiko.