Edantadh±tur³pa
E-±gatiya½ gatiyañca, ke-sadde, khe-kh±danu’paµµh±nesu, ge-sadde, apapubba ce-p³j±ya½, jhe-cint±ya½ d±ha’jjh±nesu ca, te-p±lane, the-sadda, saªgh±tesu, de-suddhi, nidd±su, pe-vuddhiya½ bhe-bhaye, le-chedane, ve-gatiya½ tantasant±ne ca, se-antakriy±ya½, hare-lajj±ya½, gile-kilamane, pale-gatiya½, mile-h±niya½. ð±nubandhapaccayena vin± yesa½ dh±t³na½ ±y±deso labbhati, te edant± n±ma. Mah±vuttin± yalope sati ±dantehi sam±nar³pa½, ±dant±nañca y±game sati edantehi sam±nar³pa½, tasm± ±danta, edant± yebhuyyena sam±nar³p± bhavanti. Mah±vuttin± edant±na½ ty±d²su tabb±d²su ca ±y±deso, kvaci yalopo, e-±gatiya½. Aya½ so s±rath² eti [j±. 2.22.51], sace enti manussatta½ [sa½. ni. 1.49], lakkhaºa½ passa ±yanta½, migasaªghapurakkhata½ [j±. 1.1.11], yoga’m±yanti maccuno [sa½. ni. 1.20], ±y±m±vuso [p±r±. 228], ±y±m±nanda [d². ni. 2.186; p±r±. 22; ma. ni. 1.273]. Ettha edh±tu ±gaccha, gacch±m±ti atthadvaya½ vadati, y±dh±tuvasena ±gaccha, y±m±tipi attha½ vadanti. E-vuddhiya½ v±, “k±yo, ap±yo, up±yo, samud±yo”ti-±d²su– Kucchit± dhamm± ±yanti va¹¹hanti etth±ti k±yo, ‘±yo’ti vuccati va¹¹hi, tato apeto ap±yo, tena upeto up±yo, avayavadhamm± samudenti etth±ti samud±yo, paribyatta½ ±yanti eten±ti pariy±yo. Ke-sadde, k±yati. Kamme-kiyyati. Khe-kh±dane, tiºa½ kh±yati, vikkh±yati, undur± kh±yanti, vikkh±yanti. Khe-upaµµh±ne kh±yati, pakkh±yati, alakkh² viya kh±yati. Ge-sadde, g±yati, g±yanti. Apapubba ce-p³j±ya½, apac±yati, ye vuddha’mapac±yanti [j±. 1.1.37]. Jhe-cint±ya½, jh±yati, jh±yanti, pajjh±yati, pajjh±yanti, abhijjh±yati, abhijjh±yanti. Jhe-olokane, nijjh±yati, nijjh±yanti, upanijjh±yati, upanijjh±yanti, ujjh±yati, ujjh±yanti. Jhe-dayhane, pad²po jh±yati, parijjh±yati. Kamme-jh±y²yati. ð±pimhi yalopo, kaµµha½ jh±peti, jh±penti, jh±payati, jh±payanti. Jhe-ajjhayane sa½pubbo, mah±vuttin± niggah²tassa j±deso, sajjh±yati, sajjh±yanti, manta½ sajjh±yati. Te-p±lane, t±yati, t±yanti. The-sadda, saªgh±tesu, th±yati. De-suddhiya½, vod±yati, vod±yanti. De-soppane, nidd±yati, nidd±yanti. Pe-vuddhiya½, app±yati, app±yanti. Bhe-bhaye, bh±yati, bh±yanti, sabbe bh±yanti maccuno [dha. pa. 129], bh±yasi, sace bh±yatha dukkhassa [ud±. 44], kinnu kho aha½ tassa sukhassa bh±y±mi [ma. ni. 1.381], nata½ bh±y±mi ±vuso, bh±y±ma [apa. ther². 2.2.458]. ð±pimhi-bhay±peti, bh±y±peti, bh±y±payati. ¿-±dimhi-m± bh±yi, m± soci [d². ni. 2.207], m± cintayi. Ssaty±dimhi-bh±yissati, bh±yissanti. Le-chedane, tiºa½ l±yati, s±li½ l±yati, l±yanti. Ve-gatiya½, v±to v±yati, v±t± v±yanti. Ve-tantasant±ne, tanta½ v±yati, v±yanti. Kamme-v±y²yati, pubbalope v²yati, viyyati. ð±pimhi-c²vara½ v±y±peti [p±r±. 638], v±y±penti. Se-antakriy±ya½, os±yati, pariyos±yati, ajjhos±yati. Kamme-pariyos²yati. ð±pimhi-pariyos±peti. 627. ðiº±p²na½ tesu. ði, º±p²na½ lopo hoti tesuºi, º±p²su paresu. Bhikkhu attan± vippakata½ kuµi½ parehi pariyos±peti [p±r±. 363]. Ettha akammakatt± dh±tussa ‘kuµin’ti ca ‘pareh²’ti ca dve kamm±ni dvikkhattu½ pavattehi k±ritehi sijjhanti. Anekassara-edantampi kiñci idha vuccati. Hare-lajj±ya½, har±yati, har±yanti, aµµiy±mi har±y±mi [sa½. ni. 1.165], har±y±ma, har±yat²ti hir², mah±vuttin± upantassa itta½. Gile-rujjane, gil±yati, piµµhi me ±gil±yati [c³¼ava. 345; d². ni. 3.300], gil±yanti. Pale-gatiya½ pal±yati, pal±yanti. Mile-h±niya½, mil±yati, mil±yanti. “Jh±na½, ujjh±na½, nijjh±na½, t±ºa½, paritt±ºa½, vod±na½, nidd±na½, gil±no, pal±to, mil±tanti”±d²su yalopo.
Iti bh³v±digaºe edantadh±tur³pa½.
Bh³v±digaºe sarantadh±t³na½ ty±dyantar³p±ni niµµhit±ni.