3. Saªgh±nussatikath±

154. Saªgh±nussati½ bh±vetuk±men±pi rahogatena paµisall²nena “suppaµipanno bhagavato s±vakasaªgho, ujuppaµipanno bhagavato s±vakasaªgho, ñ±yappaµipanno bhagavato s±vakasaªgho, s±m²cippaµipanno bhagavato s±vakasaªgho, yadida½ catt±ri purisayug±ni aµµha purisapuggal± esa bhagavato s±vakasaªgho ±huneyyo, p±huneyyo, dakkhiºeyyo, añjalikaraº²yo, anuttara½ puññakkhetta½ lokass±”ti (a. ni. 6.10) eva½ ariyasaªghaguº± anussaritabb±.
155. Tattha suppaµipannoti suµµhu paµipanno, samm±paµipada½ anivattipaµipada½ anulomapaµipada½ apaccan²kapaµipada½ dhamm±nudhammapaµipada½ paµipannoti vutta½ hoti. Bhagavato ov±d±nus±sani½ sakkacca½ suºant²ti s±vak±. S±vak±na½ saªgho s±vakasaªgho, s²ladiµµhis±maññat±ya saªgh±tabh±vam±panno s±vakasam³hoti attho. Yasm± pana s± samm±paµipad± uju avaªk± akuµil± ajimh±, ariyo ca ñ±yotipi vuccati, anucchavikatt± ca s±m²c²tipi saªkha½ gat±. Tasm± tampaµipanno ariyasaªgho ujuppaµipanno ñ±yappaµipanno s±m²cippaµipannotipi vutto.
Ettha ca ye maggaµµh±, te samm±paµipattisamaªgit±ya suppaµipann±. Ye phalaµµh±, te samm±paµipad±ya adhigantabbassa adhigatatt± at²ta½ paµipada½ sandh±ya suppaµipann±ti veditabb±.
Apica sv±kkh±te dhammavinaye yath±nusiµµha½ paµipannatt±pi apaººakapaµipada½ paµipannatt±pi suppaµipanno.
Majjhim±ya paµipad±ya antadvayamanupagamma paµipannatt± k±yavac²manovaªkakuµilajimhadosappah±n±ya paµipannatt± ca ujuppaµipannatt± ca ujuppaµipanno.
ѱyo vuccati nibb±na½. Tadatth±ya paµipannatt± ñ±yappaµipanno.
Yath± paµipann± s±m²cippaµipann±rah± honti, tath± paµipannatt± s±m²cippaµipanno.
156. Yadidanti y±ni im±ni. Catt±ri purisayug±n²ti yuga¼avasena paµhamamaggaµµho phalaµµhoti idameka½ yuga¼anti eva½ catt±ri purisayuga¼±ni honti. Aµµha purisapuggal±ti purisapuggalavasena eko paµhamamaggaµµho eko phalaµµhoti imin± nayena aµµheva purisapuggal± honti Ettha ca purisoti v± puggaloti v± ekatth±ni et±ni pad±ni. Veneyyavasena paneta½ vutta½. Esa bhagavato s±vakasaªghoti y±nim±ni yugavasena catt±ri purisayug±ni, p±µi-ekkato aµµha purisapuggal±, esa bhagavato s±vakasaªgho, ±huneyyoti-±d²su ±netv± hunitabbanti ±huna½, d³ratopi ±netv± s²lavantesu d±tabbanti attho. Catunna½ paccay±nametamadhivacana½. Ta½ ±huna½ paµiggahetu½ yutto tassa mahapphalakaraºatoti ±huneyyo. Atha v± d³ratopi ±gantv± sabbas±pateyyampi ettha hunitabbanti ±havan²yo. Sakk±d²nampi v± ±havana½ arahat²ti ±havan²yo. Yo c±ya½ br±hmaº±na½ ±havan²yo n±ma aggi, yattha huta½ mahapphalanti tesa½ laddhi. Sace hutassa mahapphalat±ya ±havan²yo, saªghova ±havan²yo. Saªghe hutañhi mahapphala½ hoti. Yath±ha–
“Yo ca vassasata½ jantu, aggi½ paricare vane;
ekañca bh±vitatt±na½, muhuttamapi p³jaye;
s±yeva p³jan± seyyo, yañce vassasata½ hutan”ti. (Dha. pa. 107).
Tadeta½ nik±yantare ±havan²yoti pada½ idha ±huneyyoti imin± padena atthato eka½. Byañjanato panettha kiñcimattameva n±na½. Iti ±huneyyo.
P±huneyyoti ettha pana p±huna½ vuccati dis±vidisato ±gat±na½ piyaman±p±na½ ñ±timitt±namatth±ya sakk±rena paµiyatta½ ±gantukad±na½. Tampi µhapetv± te tath±r³pe p±hunake saªghasseva d±tu½ yutta½, saªghova ta½ paµiggahetu½ yutto. Saªghasadiso hi p±hunako natthi. Tath± hesa ekabuddhantare ca dissati, abbokiººañca piyaman±pattakarehi dhammehi samann±gatoti. Eva½ p±hunamassa d±tu½ yutta½ p±hunañca paµiggahetu½ yuttoti p±huneyyo. Yesa½ pana p±havan²yoti p±¼i, tesa½ yasm± saªgho pubbak±ramarahati, tasm± sabbapaµhama½ ±netv± ettha hunitabbanti p±havan²yo. Sabbappak±rena v± ±havanamarahat²ti p±havan²yo. Sv±yamidha teneva atthena p±huneyyoti vuccati.
Dakkhiº±ti pana paraloka½ saddahitv± d±tabbad±na½ vuccati. Ta½ dakkhiºa½ arahati, dakkhiº±ya v± hito yasm± na½ mahapphalakaraºat±ya visodhet²ti dakkhiºeyyo.
Ubho hatthe sirasmi½ patiµµhapetv± sabbalokena kayiram±na½ añjalikamma½ arahat²ti añjalikaraº²yo.
Anuttara½ puññakkhetta½ lokass±ti sabbalokassa asadisa½ puññavir³hanaµµh±na½. Yath± hi rañño v± amaccassa v± s±l²na½ v± yav±na½ v± vir³hanaµµh±na½ rañño s±likkhetta½ rañño yavakkhettanti vuccati, eva½ saªgho sabbalokassa puññ±na½ vir³hanaµµh±na½. Saªgha½ niss±ya hi lokassa n±nappak±rahitasukhasa½vattanik±ni puññ±ni vir³hanti. Tasm± saªgho anuttara½ puññakkhetta½ lokass±ti.
157. Eva½ suppaµipannat±dibhede saªghaguºe anussarato neva tasmi½ samaye r±gapariyuµµhita½ citta½ hoti. Na dosa…pe… na mohapariyuµµhita½ citta½ hoti. Ujugatamevassa tasmi½ samaye citta½ hoti saªgha½ ±rabbh±ti (a. ni. 6.10) purimanayeneva vikkhambhitan²varaºassa ekakkhaºe jh±naªg±ni uppajjanti. Saªghaguº±na½ pana gambh²rat±ya n±nappak±raguº±nussaraº±dhimuttat±ya v± appana½ appatv± upac±rappattameva jh±na½ hoti. Tadeta½ saªghaguº±nussaraºavasena uppannatt± saªgh±nussaticceva saªkha½ gacchati.
Imañca pana saªgh±nussati½ anuyutto bhikkhu saªghe sag±ravo hoti sappatisso. Saddh±divepulla½ adhigacchati, p²tip±mojjabahulo hoti, bhayabheravasaho, dukkh±dhiv±sanasamattho, saªghena sa½v±sasañña½ paµilabhati. Saªghaguº±nussatiy± ajjh±vutthañcassa sar²ra½ sannipatitasaªghamiva uposath±g±ra½ p³j±raha½ hoti, saªghaguº±dhigam±ya citta½ namati, v²tikkamitabbavatthusam±yoge cassa sammukh± saªgha½ passato viya hirottappa½ paccupaµµh±ti, uttari appaµivijjhanto pana sugatipar±yano hoti.
Tasm± have appam±da½, kayir±tha sumedhaso;
eva½ mah±nubh±v±ya, saªgh±nussatiy± sad±ti.
Ida½ saªgh±nussatiya½ vitth±rakath±mukha½.