4. Kamman±n±karaºapañho

4. R±j± ±ha “bhante n±gasena, kena k±raºena manuss± na sabbe samak±, aññe app±yuk±, aññe d²gh±yuk±, aññe bahv±b±dh± aññe app±b±dh±, aññe dubbaºº±, aññe vaººavanto, aññe appesakkh±, aññe mahesakkh±, aññe appabhog±, aññe mah±bhog±, aññe n²cakul²n±, aññe mah±kul²n±, aññe duppaññ±, aññe paññavanto”ti?
Thero ±ha “kissa pana, mah±r±ja, rukkh± na sabbe samak±, aññe ambil±, aññe lavaº±, aññe tittak±, aññe kaµuk±, aññe kas±v±, aññe madhur±”ti? “Maññ±mi, bhante, b²j±na½ n±n±karaºen±”ti. “Evameva kho, mah±r±ja, kamm±na½ n±n±karaºena manuss± na sabbe samak±, aññe app±yuk±, aññe d²gh±yuk±, aññe bahv±b±dh±, aññe app±b±dh±, aññe dubbaºº±, aññe vaººavanto, aññe appesakkh±, aññe mahesakkh±, aññe appabhog±, aññe mah±bhog±, aññe n²cakul²n±, aññe mah±kul²n±, aññe duppaññ±, aññe paññavanto. Bh±sitampeta½ mah±r±ja bhagavat±– ‘kammassak±, m±ºava, satt± kammad±y±d± kammayon² kammabandh³ kammappaµisaraº±, kamma½ satte vibhajati yadida½ h²nappaº²tat±y±”’ti.
“Kallosi, bhante n±gasen±”ti.

Kamman±n±karaºapañho catuttho.