9. Addh±napañho

9. R±j± ±ha “bhante n±gasena, ya½ paneta½ br³si ‘d²ghamaddh±nan’ti, kimeta½ addh±na½ n±m±”ti “At²to, mah±r±ja, addh±, an±gato addh±, paccuppanno addh±”ti. “Ki½ pana, bhante, sabbe addh± atth²”ti? “Koci, mah±r±ja addh± atthi, koci natth²”ti. “Katamo pana, bhante, atthi, katamo natth²”ti? “Ye te, mah±r±ja, saªkh±r± at²t± vigat± niruddh± vipariºat±, so addh± natthi, ye dhamm± vip±k±, ye ca vip±kadhammadhamm±, ye ca aññatra paµisandhi½ denti, so addh± atthi. Ye satt± k±laªkat± aññatra uppann±, so ca addh± atthi. Ye satt± k±laªkat± aññatra anuppann±, so addh± natthi. Ye ca satt± parinibbut±, so ca addh± natthi parinibbutatt±”ti.
“Kallosi, bhante n±gasen±”ti.

Addh±napañho navamo.

Addh±navaggo dutiyo.

Imasmi½ vagge nava pañh±.