10-11. ¾gh±tapaµivinayasutt±divaººan±

30-31. Dasame ±gh±tapaµivinay±ti ±gh±tassa paµivinayak±raº±ni. Ta½ kutettha labbh±ti “ta½ anatthacaraºa½ m± ahos²”ti etasmi½ puggale kuto labbh±, kena k±raºena sakk± laddhu½, “paro n±ma parassa attano cittaruciy± anattha½ karot²”ti eva½ cintetv± ±gh±ta½ paµivineti. Atha v± sac±ha½ kopa½ kareyya½, ta½ kopakaraºa½ ettha puggale kuto labbh±, kena k±raºena laddhabbanti attho. Kuto l±bh±tipi p±µho. Sac±ha½ ettha kopa½ kareyya½, tasmi½ me kopakaraºe kuto l±bh± l±bh±, n±ma ke siyunti attho. Imasmiñca atthe tanti nip±tamattameva hoti. Ek±dasame anupubbanirodh±ti anupaµip±µinirodh±. Sesa½ sabbattha utt±natthamev±ti.

Satt±v±savaggo tatiyo.