9. R±hulasutta½

91. S±vatthinid±na½ Atha kho ±yasm± r±hulo yena bhagav± tenupasaªkami; upasaªkamitv±…pe… ekamanta½ nisinno kho ±yasm± r±hulo bhagavanta½ etadavoca– “katha½ nu kho, bhante, j±nato katha½ passato imasmiñca saviññ±ºake k±ye bahiddh± ca sabbanimittesu ahaªk±ramamaªk±ram±n±nusay± na hont²”ti?
“Ya½ kiñci, r±hula, r³pa½ at²t±n±gatapaccuppanna½ ajjhatta½ v± bahiddh± v± o¼±rika½ v± sukhuma½ v± h²na½ v± paº²ta½ v± ya½ d³re santike v±, sabba½ r³pa½ ‘neta½ mama, nesohamasmi, na meso att±’ti evameta½ yath±bh³ta½ sammappaññ±ya passati. Y± k±ci vedan± y± k±ci saññ±… ye keci saªkh±r±… ya½ kiñci viññ±ºa½ at²t±n±gatapaccuppanna½ ajjhatta½ v± bahiddh± v±…pe… sabba½ viññ±ºa½ ‘neta½ mama, nesohamasmi, na meso att±’ti evameta½ yath±bh³ta½ sammappaññ±ya passati. Eva½ kho, r±hula, j±nato eva½ passato imasmiñca saviññ±ºake k±ye bahiddh± ca sabbanimittesu ahaªk±ramamaªk±ram±n±nusay± na hont²”ti. Navama½.