10. Sur±dhasutta½

72. S±vatthinid±na½. Atha kho ±yasm± sur±dho bhagavanta½ etadavoca– “katha½ nu kho, bhante, j±nato katha½ passato imasmiñca saviññ±ºake k±ye bahiddh± ca sabbanimittesu ahaªk±ramamaªk±ram±n±pagata½ m±nasa½ hoti, vidh± samatikkanta½ santa½ suvimuttan”ti? “Ya½ kiñci, sur±dha, r³pa½ at²t±n±gatapaccuppanna½…pe… ya½ d³re santike v±, sabba½ r³pa½– ‘neta½ mama, nesohamasmi, na meso att±’ti evameta½ yath±bh³ta½ sammappaññ±ya disv± anup±d±vimutto hoti. Y± k±ci vedan±… y± k±ci saññ±… ye keci saªkh±r±… ya½ kiñci viññ±ºa½ at²t±n±gatapaccuppanna½ ajjhatta½ v± bahiddh± v± o¼±rika½ v± sukhuma½ v± h²na½ v± paº²ta½ v± ya½ d³re santike v±, sabba½ viññ±ºa½– ‘neta½ mama, nesohamasmi, na meso att±’ti evameta½ yath±bh³ta½ sammappaññ±ya disv± anup±d±vimutto hoti. Eva½ kho, sur±dha, j±nato eva½ passato imasmiñca saviññ±ºake k±ye, bahiddh± ca sabbanimittesu ahaªk±ramamaªk±ram±n±pagata½ m±nasa½ hoti vidh± samatikkanta½ santa½ suvimuttan”ti…pe… aññataro ca pan±yasm± sur±dho arahata½ ahos²ti. Dasama½.

Arahantavaggo sattamo.

Tassudd±na½–
Up±diyamaññam±n±, ath±bhinandam±no ca;
anicca½ dukkha½ anatt± ca, anattan²ya½ rajan²yasaºµhita½;
r±dhasur±dhena te das±ti.