7-16. Aº¹ajad±n³pak±rasuttadasaka½

398-407. S±vatthinid±na½ Ekamanta½ nisinno kho so bhikkhu bhagavanta½ etadavoca– “ko nu kho, bhante, hetu, ko paccayo, yena midhekacco k±yassa bhed± para½ maraº± aº¹aj±na½ supaºº±na½ sahabyata½ upapajjat²”ti? “Idha, bhikkhu, ekacco k±yena dvayak±r² hoti, v±c±ya dvayak±r², manas± dvayak±r². Tassa suta½ hoti– ‘aº¹aj± supaºº± d²gh±yuk± vaººavanto sukhabahul±’ti. Tassa eva½ hoti– ‘aho vat±ha½ k±yassa bhed± para½ maraº± aº¹aj±na½ supaºº±na½ sahabyata½ upapajjeyyan’ti. So anna½ deti…pe… p±na½ deti… vattha½ deti… y±na½ deti… m±la½ deti… gandha½ deti… vilepana½ deti… seyya½ deti… ±vasatha½ deti… pad²peyya½ deti. So k±yassa bhed± para½ maraº± aº¹aj±na½ supaºº±na½ sahabyata½ upapajjati. Aya½ kho, bhikkhu, hetu, aya½ paccayo, yena midhekacco k±yassa bhed± para½ maraº± aº¹aj±na½ supaºº±na½ sahabyata½ upapajjat²”ti. So¼asama½.