21-50. Jal±buj±did±n³pak±rasuttatti½saka½

362-391. S±vatthinid±na½. Ekamanta½ nisinno kho so bhikkhu bhagavanta½ etadavoca– “ko nu kho, bhante, hetu, ko paccayo, yena midhekacco k±yassa bhed± para½ maraº± jal±buj±na½ n±g±na½…pe… sa½sedaj±na½ n±g±na½…pe… opap±tik±na½ n±g±na½ sahabyata½ upapajjat²”ti?
“Idha, bhikkhu, ekacco k±yena dvayak±r² hoti, v±c±ya dvayak±r², manas± dvayak±r². Tassa suta½ hoti– ‘opap±tik± n±g± d²gh±yuk± vaººavanto sukhabahul±’ti. Tassa eva½ hoti– ‘aho vat±ha½ k±yassa bhed± para½ maraº± opap±tik±na½ n±g±na½ sahabyata½ upapajjeyyan’ti. So anna½ deti…pe… p±na½ deti…pe… pad²peyya½ deti. So k±yassa bhed± para½ maraº± opap±tik±na½ n±g±na½ sahabyata½ upapajjati. Aya½ kho, bhikkhu, hetu, aya½ paccayo, yena midhekacco k±yassa bhed± para½ maraº± opap±tik±na½ n±g±na½ sahabyata½ upapajjat²”ti.
(Imin± peyy±lena dasa dasa suttant± k±tabb±. Eva½ cat³su yon²su catt±l²sa½ veyy±karaº± honti. Purimehi pana dasahi suttantehi saha honti paºº±sasuttant±ti.)

N±gasa½yutta½ samatta½.

Tassudd±na½–
Suddhika½ paº²tatara½, caturo ca uposath±;
tassa suta½ caturo ca, d±n³pak±r± ca t±l²sa½;
paºº±sa piº¹ato sutt±, n±gamhi suppak±sit±ti.