11-20. Aº¹ajad±n³pak±rasuttadasaka½

352-361. Ekamanta½ nisinno kho so bhikkhu bhagavanta½ etadavoca– “ko nu kho, bhante, hetu, ko paccayo, yena midhekacco k±yassa bhed± para½ maraº± aº¹aj±na½ n±g±na½ sahabyata½ upapajjat²”ti?
“Idha, bhikkhu, ekacco k±yena dvayak±r² hoti, v±c±ya dvayak±r², manas± dvayak±r². Tassa suta½ hoti– ‘aº¹aj± n±g± d²gh±yuk± vaººavanto sukhabahul±’ti. Tassa eva½ hoti– ‘aho vat±ha½ k±yassa bhed± para½ maraº± aº¹aj±na½ n±g±na½ sahabyata½ upapajjeyyan’ti. So anna½ deti. So k±yassa bhed± para½ maraº± aº¹aj±na½ n±g±na½ sahabyata½ upapajjati. Aya½ kho, bhikkhu, hetu…pe… upapajjat²ti…pe… so p±na½ deti…pe… vattha½ deti…pe… y±na½ deti…pe… m±la½ deti…pe… gandha½ deti…pe… vilepana½ deti…pe… seyya½ deti…pe… ±vasatha½ deti…pe… pad²peyya½ deti. So k±yassa bhed± para½ maraº± aº¹aj±na½ n±g±na½ sahabyata½ upapajjati. Aya½ kho, bhikkhu, hetu, aya½ paccayo, yena midhekacco k±yassa bhed± para½ maraº± aº¹aj±na½ n±g±na½ sahabyata½ upapajjat²”ti. V²satima½.