12. Apagatasutta½

201. S±vatthinid±na½ Atha kho ±yasm± r±hulo yena bhagav± tenupasaªkami; upasaªkamitv± bhagavanta½ abhiv±detv± ekamanta½ nis²di. Ekamanta½ nisinno kho ±yasm± r±hulo bhagavanta½ etadavoca– “katha½ nu kho, bhante, j±nato katha½ passato imasmi½ ca saviññ±ºake k±ye bahiddh± ca sabbanimittesu ahaªk±ramamaªk±ram±n±pagata½ m±nasa½ hoti vidh± samatikkanta½ santa½ suvimuttan”ti? “Ya½ kiñci, r±hula, r³pa½ at²t±n±gatapaccuppanna½ ajjhatta½ v± bahiddh± v± o¼±rika½ v± sukhuma½ v± h²na½ v± paº²ta½ v± ya½ d³re santike v± sabba½ r³pa½ ‘neta½ mama, nesohamasmi, na meso att±’ti evameta½ yath±bh³ta½ sammappaññ±ya disv± anup±d± vimutto hoti”.
“Y± k±ci vedan±…pe… y± k±ci saññ±… ye keci saªkh±r±… ya½ kiñci viññ±ºa½ at²t±n±gatapaccuppanna½ ajjhatta½ v± bahiddh± v± o¼±rika½ v± sukhuma½ v± h²na½ v± paº²ta½ v± ya½ d³re santike v±, sabba½ viññ±ºa½ ‘neta½ mama, nesohamasmi, na meso att±’ti evameta½ yath±bh³ta½ sammappaññ±ya disv± anup±d± vimutto hoti. Eva½ kho, r±hula, j±nato eva½ passato imasmiñca saviññ±ºake k±ye bahiddh± ca sabbanimittesu ahaªk±ramamaªk±ram±n±pagata½ m±nasa½ hoti vidh± samatikkanta½ santa½ suvimuttan”ti. Dv±dasama½.

Dutiyo vaggo.

Tassudd±na½–
Cakkhu r³pañca viññ±ºa½, samphasso vedan±ya ca;
saññ± sañcetan± taºh±, dh±tu khandhena te dasa;
anusaya½ apagatañceva, vaggo tena pavuccat²ti.

R±hulasa½yutta½ samatta½.