8. Gaªg±sutta½

131. R±jagahe viharati ve¼uvane. Atha kho aññataro br±hmaºo yena bhagav± tenupasaªkami; upasaªkamitv± bhagavat± saddhi½ sammodi. Sammodan²ya½ katha½ s±raº²ya½ v²tis±retv± ekamanta½ nis²di. Ekamanta½ nisinno kho so br±hmaºo bhagavanta½ etadavoca– “k²vabahuk± nu kho, bho gotama, kapp± abbhat²t± atikkant±”ti? “Bahuk± kho, br±hmaºa, kapp± abbhat²t± atikkant±. Te na sukar± saªkh±tu½– ‘ettak± kapp± iti v±, ettak±ni kappasat±ni iti v±, ettak±ni kappasahass±ni iti v±, ettak±ni kappasatasahass±ni iti v±”’ti.
“Sakk± pana, bho gotama, upama½ k±tun”ti? “Sakk±, br±hmaº±”ti bhagav± avoca. “Seyyath±pi, br±hmaºa, yato c±ya½ gaªg± nad² pabhavati yattha ca mah±samudda½ appeti, y± etasmi½ antare v±lik± s± na sukar± saªkh±tu½– ‘ettak± v±lik± iti v±, ettak±ni v±likasat±ni iti v±, ettak±ni v±likasahass±ni iti v±, ettak±ni v±likasatasahass±ni iti v±’ti. Tato bahutar± kho, br±hmaºa, kapp± abbhat²t± atikkant±. Te na sukar± saªkh±tu½– ‘ettak± kapp± iti v±, ettak±ni kappasat±ni iti v±, ettak±ni kappasahass±ni iti v±, ettak±ni kappasatasahass±ni iti v±’ti. Ta½ kissa hetu? Anamataggoya½, br±hmaºa, sa½s±ro. Pubb± koµi na paññ±yati avijj±n²varaº±na½ satt±na½ taºh±sa½yojan±na½ sandh±vata½ sa½sarata½. Eva½ d²gharatta½ kho, br±hmaºa, dukkha½ paccanubh³ta½ tibba½ paccanubh³ta½ byasana½ paccanubh³ta½, kaµas² va¹¹hit±. Y±vañcida½ br±hmaºa, alameva sabbasaªkh±resu nibbinditu½, ala½ virajjitu½, ala½ vimuccitun”ti.
Eva½ vutte, so br±hmaºo bhagavanta½ etadavoca– “abhikkanta½, bho gotama, abhikkanta½, bho gotama…pe… up±saka½ ma½ bhava½ gotamo dh±retu ajjatagge p±ºupeta½ saraºa½ gatan”ti. Aµµhama½.