Dvepabbajitavatthu

376. “Ekamid±ha½, mah±li, samaya½ kosambiya½ vihar±mi ghosit±r±me Atha kho dve pabbajit±– muº¹iyo ca paribb±jako j±liyo ca d±rupattikantev±s² yen±ha½ tenupasaªkami½su. Upasaªkamitv± may± saddhi½ sammodi½su. Sammodan²ya½ katha½ s±raº²ya½ v²tis±retv± ekamanta½ aµµha½su. Ekamanta½ µhit± kho te dve pabbajit± ma½ etadavocu½– ‘ki½ nu kho, ±vuso gotama, ta½ j²va½ ta½ sar²ra½, ud±hu añña½ j²va½ añña½ sar²ran’ti?
377. “‘Tena h±vuso, suº±tha s±dhuka½ manasi karotha bh±siss±m²”ti. ‘Evam±vuso’ti kho te dve pabbajit± mama paccassosu½. Aha½ etadavoca½– idh±vuso tath±gato loke uppajjati araha½ samm±sambuddho…pe… (yath± 190-212 anucchedesu eva½ vitth±retabba½). Eva½ kho, ±vuso, bhikkhu s²lasampanno hoti…pe… paµhama½ jh±na½ upasampajja viharati. Yo kho, ±vuso, bhikkhu eva½ j±n±ti eva½ passati, kalla½ nu kho tasseta½ vacan±ya– ‘ta½ j²va½ ta½ sar²ran’ti v± ‘añña½ j²va½ añña½ sar²ran’ti v±ti? Yo so, ±vuso, bhikkhu eva½ j±n±ti eva½ passati, kalla½ tasseta½ vacan±ya– ‘ta½ j²va½ ta½ sar²ran’ti v±, ‘añña½ j²va½ añña½ sar²ran’ti v±ti. Aha½ kho paneta½, ±vuso, eva½ j±n±mi eva½ pass±mi. Atha ca pan±ha½ na vad±mi– ‘ta½ j²va½ ta½ sar²ran’ti v± ‘añña½ j²va½ añña½ sar²ran’ti v±…pe… dutiya½ jh±na½…pe… tatiya½ jh±na½…pe… catuttha½ jh±na½ upasampajja viharati. Yo kho, ±vuso, bhikkhu eva½ j±n±ti eva½ passati, kalla½ nu kho tasseta½ vacan±ya– ‘ta½ j²va½ ta½ sar²ran’ti v± ‘añña½ j²va½ añña½ sar²ran’ti v±ti? Yo so, ±vuso, bhikkhu eva½ j±n±ti eva½ passati kalla½ tasseta½ vacan±ya– ‘ta½ j²va½ ta½ sar²ran’ti v± ‘añña½ j²va½ añña½ sar²ran’ti v±ti. Aha½ kho paneta½, ±vuso, eva½ j±n±mi eva½ pass±mi. Atha ca pan±ha½ na vad±mi– ‘ta½ j²va½ ta½ sar²ran’ti v± ‘añña½ j²va½ añña½ sar²ran’ti v±…pe… ñ±ºadassan±ya citta½ abhin²harati abhininn±meti…pe… yo kho, ±vuso, bhikkhu eva½ j±n±ti eva½ passati, kalla½ nu kho tasseta½ vacan±ya– ‘ta½ j²va½ ta½ sar²ran’ti v± ‘añña½ j²va½ añña½ sar²ran’ti v±ti? Yo so, ±vuso, bhikkhu eva½ j±n±ti eva½ passati, kalla½ [na kalla½ (s². sy±. ka½. ka.)] tasseta½ vacan±ya– ‘ta½ j²va½ ta½ sar²ran”ti v± ‘añña½ j²va½ añña½ sar²ran’ti v±ti. Aha½ kho paneta½, ±vuso, eva½ j±n±mi eva½ pass±mi. Atha ca pan±ha½ na vad±mi– ‘ta½ j²va½ ta½ sar²ran’ti v± ‘añña½ j²va½ añña½ sar²ran’ti v±…pe… n±para½ itthatt±y±ti paj±n±ti. Yo kho, ±vuso, bhikkhu eva½ j±n±ti eva½ passati, kalla½ nu kho tasseta½ vacan±ya– ‘ta½ j²va½ ta½ sar²ran’ti v± ‘añña½ j²va½ añña½ sar²ran’ti v±ti? Yo so, ±vuso, bhikkhu eva½ j±n±ti eva½ passati na kalla½ tasseta½ vacan±ya– ‘ta½ j²va½ ta½ sar²ran’ti v± ‘añña½ j²va½ añña½ sar²ran’ti v±ti. Aha½ kho paneta½, ±vuso, eva½ j±n±mi eva½ pass±mi. Atha ca pan±ha½ na vad±mi– ‘ta½ j²va½ ta½ sar²ran’ti v± ‘añña½ j²va½ añña½ sar²ran’ti v±”ti. Idamavoca bhagav±. Attamano oµµhaddho licchav² bhagavato bh±sita½ abhinand²ti.

Mah±lisutta½ niµµhita½ chaµµha½.